....یه دختر غریب اما خیلی آشنا...

سلام 

گفت:می خوام رو قلبت یه یادگاری بنویسم تا همیشه برات بمونه...

گفتم : کجا؟

گفت رو قلبت....

گفتم : می تونی؟

گفت: اره زیاد سخت نیست

گفتم: بنویس تا برای همیشه بمونه

یه خنجر برداشت...

گفتم: این چیه؟

گفت:هیسسسسسسسسس

ساکت شدم

گفتم:بنویس دیگه چرا معطلی؟

خنجر رو برداشت و با قسوت تیز اون نوشت

دوستت دارم دیوونه!!!

اون رفته،خیلی وقته..کجا؟نمی دونم

اما هنوز زخم خنجرش یادگاری رو قلبم مونده....خدایا عشقم برگرده

اون رفته،خیلی وقت

لحظه خدا حافظی :[بشنو از من چون حکایت می کنم]

بی تو هر شب غممو به خلوت خودم می بردم

 

خبری از تو نبود و لحظه ها رو می شمردم

 

وقتی شب سحر می شد به بیقراری

 

خودم رو به دست گریه می سپردم

 

گله و شکایتی از  تو به لب نمی آوردم

 

تو به یاد من نبودی

 

اما من واست میمردم

 

 

© شعر

شعری 

در کنج دلم عشق کسی جای ندارد

كس جاي در اين خانه ويرانه ندارد

دل را به كف هر كه دهم باز پس آرد

كس تاب نگهداري ديوانه ندارد

© شعر

 

 

© ..

 

عشق كه بازار بتان جاي اوست

سلسله بر سلسله سوداي اوست

 گرمي بازار خراب است عشق

 آتش دلهاي كباب است عشق

 گفت به مجنون صنمي در دمشق

كاي شده مستغرق درياي عشق

عشق چه و مرتبه ي عشق چيست

عاشق و معشوق در اين پرده كيست؟

عاشق يك رنگ و حقيقت شناس 

گفت که اي محو اميد و حراس

 نیست بجز عشق در اين پرده كس

 اول و آخر همه عشق است و بس

©

 

اگر قلبي شكست بهتر است با شكستگي

هايش به راه عشق ادامه دهد
شعر

فلك را با من مسكين چه گين است؟

چه بد كردم كه با من اين چنين است

نكردم جز وفا با هر وفادار

مگر آيين دنيا غير از اين است؟

 

دوستای گلم باز هر چی خواستن به من بگن اگه داشتم میذارم براتون...

 مدتي است:
از من دور است و من دورتر از او
غمگين است و من غمگين تر از او
بي تاب است و من بي تاب تر از او
انتظارم را ميكشد ومن منتظرتر از او
عاشقم است و من عاشق تر از او
گريان است و من گريانتر از او
فكرش را مشغول كرده ام و من مشغول تر از او
دوستم دارد و من :
دوستار هميشگي او

       ای که سیاه چشمات

همرنگ روزگارم            از دست تو چه روز و چه روزگازی دارم

هزار تاوعده دادی               نیومدی ما رو کاشتی

این دل مهربونو                  چشم انتظار گذاشتی

برای بی وفایی هزاربهونه داری

هزار ویک شکایت از این زمونه داری

چشم انتظارم نذار

تاریک و تارم نذار

بیشتراز این غصه رو رو کوله بارم نذار

خيلي وقت بود که دلم مي خواست بنويسم

اما نه جوهر داشتم ، نه کاغذ

و نه حرفي براي نوشتن.....

مي خواستم از قلبهاي تهي بنويسم

از تمام نامهرباني ها     

و

از گذشته هايي که همه به باد سپردند.....                                                                                                                                                                                                               

دلم مي خواست از عشق بنويسم

اما چيزي براي نوشتن نداشت....

صداي زوزه باد را مي شنوم

صداي پر شدن نفسها از خاکستر

ابرهاي خاکستري و درخت بي برگ

و گلداني که نظاره گر ريختن گلبرگهايش بود ....

خيلي وقت بود که دلم مي خواست بنويسم

از کوزه گري که گلش خشک شد

از نقاشي که رنگش تمام شد

از باغباني در کوير

و از تو....

که آمدي ، ولي باز رفتي....

ولي نتوانستم....

عاشقی مقدور هر اوباش نیست

           غم کشیدن کار هر نقاش نیست

                          گر قلندر نیستی شبگرد باش

                                         جان مولا هر که هستی مرد باش

        آخه دل من دل دیوونه ی من تا کی می خوای خیره بمونی به عکس روی دیوااار

                  من تو آینده ویولونیست خوبی میشم

                                 دختر ماه وستاره

 این خود عشق عزیزم نه یه بهانست نه یه عادت

غصه هامو به تو گفتم اما چی ازت شنفتم

یه نفس هم نفسم باش نذار از نفس بیفتم

گریه هامو تو ندیدی هر چی گفتم نشنیدی

من کدوم عهد وشکستم که از عشق من بریدی

وقتی نیستی لحظه هامو با خیالت میگذرونم

حتی تا آخر دنیا من برای تو میخونم

وقتی نیستی حتی خورشید میشه مثل لحظه هام سرد

با توام آهای مسافر با همین ترانه برگرد

خواستن تو یه دلیله برای نفس کشیدن دست رو دست نذار عزیزم بیا تا تنهای من بی تو با خیال چشمات پرسه میزنم دوباره  پسر شب و صدا کن دختر ماه و ستاره

       آذربایجان قیزییام                گویلرین اولدوزویام

این دختر منم                        اونم دوست پسرمه

    اگه زیاد بهت میگم دوست دارم منو ببخش 

با او بوده ام همیشه وهمه جا              با تو نفس  کشیده ام               با چشمان تو دیده ام

مرا از تو گریزی نیست                         چنان چه جسم را از روح           و زمین را از آفتاب

                                           و درخت را  از  خاک

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدارا  دردا که راز پنهان خواهد شدآشکارا

 آه زندگی منم که هنوز با همه پوچی از تو لبریزم

منم دوست دارم ....................

           زیر بارون من وتو دو تا حیرون من و تو

باز من ماندم وخلوتی سرد

                                   خاطراتی ز بگذشته ای دور

یاد عشقی که باحسرت ودرد

                                   رفت وخاموش شد درگور

اگر با دیگرانش بود میلی

                                     چرا جام مرا بشکست لیلی

این باد نقش قلب مرا تکه تکه ....

              حک می کند روی سینه آسمان   قلبم شکست و این روزهارا

بدون تو                               هرگز نمی خواهم

چون غروب خیلی قشنگه                 تو خود خود غروبی         چی بگم قحطی واژست

                                هر چی هستی خیلی خوبی

 کاشکی میشد برای عشق وعاشقی هیچ بهونه ای تعریف نمی شد

عشق:

نیروی غیر انسانی که در دست انسان نیست

انسان با عشق معنی پیدا میکند .....بار خدایا ..... بر من رحم کن...بر من که می دانم ناتوانم رحم کن...

باشد که خانه ای نداشته باشم باشد که لباس فاخری  بر تن نداشته باشم ...باشد که دست و پایی نداشته باشم......

اما هرگز نباشد که عشق نباشد...

این گلها رو تقدیم می کنم به همتون  اللخصوص

                         بهmy love 

زندگی صحنه ی زیبای هنرمندی ماست

هرکس نغمه ی خود خواند و برود

خوش آن نغمه که همه به یاد آورند

                              جزشرم وعجر خوبیهای من از بیان کردن

جز ناله ی اسارت خوبیهای من

                               دراین دنیایی که تا چشم کار میکند

دیواراست           دیوار است  و  دیوار......

وجیره بندی آفتاب است   و    قحطی فرصت

وترس است وخفگی است وحقارت است

من نمی دونم حرفمو باید به کی بگم نمیدونم کی میتونه دل درد آشنای من باشه کی و کی و کی....